xoumpauli
trapezaris

Ο Δήμαρχος Βύρωνα, Γρηγόρης Κατωπόδης υποψήφιος για την προεδρία της ΠΕΔΑ με την παράταξη, Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία

athanasiadis
entaksi
mademoiselle

Ο , είναι  υποψήφιος για την προεδρία της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής) με την παράταξη “Ριζοσπαστική Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία” στις αρχεραισίες που διεξάγονται σήμερα, Παρασκευή 8 Νοεμβρίου, στη Γενική Συνέλευση της Ένωσης. Οι Δήμαρχοι της Αττικής και οι εκλεγμένοι από τα Δημοτικά Συμβούλια εκπρόσωποι των Δήμων του λεκανοπεδίου, εκλέγουν το νέο ΔΣ της ΠΕΔΑ, στο Σεράφειο Ίδρυμα του Δήμου Αθηναίων.

Δείτε  την ομιλία του Δημάρχου Βύρωνα στη Γενική Συνέλευση της ΠΕΔΑ:

TOPGAS
BoomerangVironas

 “Κυρίες και Κύριοι,

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

 Αν και όλοι έχουμε ακούσει από πολίτες την φράση «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αττική», εντούτοις το έργο της Ένωσής μας και η παρεμβατικότητα μας είναι σημαντικά στοιχεία για δύο λόγους: πρώτον γιατί εκπροσωπούμε σχεδόν τον μισό πληθυσμό της χώρας μας και δεύτερον, γιατί οι οποιεσδήποτε βελτιώσεις θα έχουν άμεσο αντίκτυπο σε προβλήματα που αγγίζουν και το άλλο μισό των συμπολιτών μας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, από τον Έβρο ως την Γαύδο και από το Καστελλόριζο μέχρι την Κόνιτσα.

Η εμπειρία μας στους Δήμους που υπηρετούμε κατέδειξε ορισμένες εγγενείς αδυναμίες του σημερινού συστήματος λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάποια «κακώς κείμενα» θα μπορούσαμε να πούμε, για τα οποία θα αγωνιστούμε μέχρι την οριστική τους διόρθωση.

Το πρώτο σημείο που δεν είναι απίθανο να το φανταστεί κανείς, είναι οι συνθήκες οικονομικής συμπίεσης που διέπουν την λειτουργία των Δήμων. Με την κρατική επιχορήγηση να παραμένει στα μνημονιακά επίπεδα, ποιος μπορεί να ισχυριστεί πως η κανονικότητα έχει επανέλθει στην δυνατότητα των Δήμων να σχεδιάζουν και να υλοποιούν πολιτικές και έργα που έχουν πραγματικό αντίκτυπο στις τοπικές κοινωνίες και στην καθημερινότητα των πολιτών.

Και ενώ οι συνθήκες δανεισμού για την Κεντρική Διοίκηση βελτιώνονται αισθητά, πώς μπορούμε να συνεχίζουμε σε ένα καθεστώς επιτοκίων χορηγήσεων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων που καθιστά το κόστος του χρήματος σχεδόν απαγορευτικό για έναν Δήμο που διψάει για επενδύσεις;

Ακόμα χειρότερα, το ίδιο το κράτος αποδεικνύει ότι δεν έχει συνέχεια καθώς, ενώ στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα για το 2019 έως το 2022 προβλεπόταν πως οι πόροι για την Τοπική Αυτοδιοίκηση θα αυξάνονταν κατά 234 εκατομμύρια ευρώ, αίφνης παρατηρούμε ότι, παρά τα προβλεπόμενα υπερπλεονάσματα, το Προσχέδιο Προϋπολογισμού του 2020 εξαφάνισε αυτή την αναγκαία επιταγή. Σαν ένα μαγικό κόλπο που αφήνει τον θεατή άναυδο – και με λιγότερα χρήματα στο πορτοφόλι του!

Σε αυτό το σημείο θα ήταν χρήσιμο να συμπεριλάβουμε επίσης τον δραστικό περιορισμό του Εθνικού Σκέλους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Ο Φιλόδημος, η τύχη του οποίου σήμερα αγνοείται, δεν ήταν απλά ένα χρηματοδοτικό εργαλείο, αλλά ένας κρίσιμος αιμοδότης επενδύσεων για όλους τους Δήμους και η συνέχιση του προγράμματος θα πρέπει να είναι ύψιστης σημασίας και προτεραιότητας για την Κυβέρνηση.

Αντίστοιχα, θα πρέπει να τονίσουμε επίσης την παντελή έλλειψη προβλέψεων για την επιστροφή των παρακρατηθέντων πόρων των προηγούμενων ετών της οικονομικής κρίσης, τα οποία προσεγγίζουν το ιλιγγιώδες ποσό των 27 δις ευρώ. Η καταβολή της πρώτης δόσης εντός του 2020 θα έδινε μία πραγματική ανάσα σε πολλούς Δήμους και θα πρέπει να γίνει χωρίς καθυστέρηση.

Ποια «λύση» δίνει όμως η νέα Κυβέρνηση; Λύση εντός εισαγωγικών βέβαια, καθώς την οικονομική αποξήρανση των Δήμων ακολουθεί η προτροπή, μέσω του άρθρου 179 του Αναπτυξιακού Νόμου, εκχώρησης λειτουργιών τους σε ιδιώτες. Εμείς, λοιπόν, είμαστε κάθετα αντίθετοι και στο εν λόγω άρθρο, και σε αυτή την προοπτική, πιστεύοντας πως οι Δήμοι έχουν την απόλυτη ικανότητα – αλλά όχι την απαραίτητη οικονομική δυνατότητα – να παράσχουν στους δημότες τους τις απαραίτητες υπηρεσίες που θα καταστήσουν τις πόλεις μας λειτουργικές και εξυπηρετικές για όλους.

Ένα παράδειγμα που καταδεικνύει του λόγου το αληθές, είναι η καθαριότητα και τα απορρίματα. Έχοντας προσωπική πείρα στον Δήμο του Βύρωνα, μπορώ να πω ότι το πρόβλημα της διαχείρισης των σκουπιδιών τίθεται σε εντελώς λάθος βάση. Το αν θα υπάρξουν εργοστάσια διαχείρισης καθίσταται κατά τη γνώμη μας μία φενάκη, καθώς ολόκληρο το σύστημα οφείλει να ξεκινά στην πηγή.

Και η πηγή είναι ο πολίτης, στον οποίο θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα και η ενημέρωση να προχωρά στην ανακύκλωση των απορριμάτων του – τα οποία γνωρίζουμε όλοι ότι είναι ανακυκλώσιμα σε ένα τεράστιο ποσοστό με διαλογή στην πηγή. Παρά λοιπόν το επιτυχημένο πρόγραμμα διαλογής στην πηγή στο οποίο ο πρωτοπορεί, η επέκτασή του καθίσταται δυσχερής με την περικοπή των πόρων για επενδύσεις, την απουσία χρηματοδοτικών εργαλείων και την υπόνοια παραχώρησης αυτών των υπηρεσιών, που ο Δήμος ΜΠΟΡΕΙ να παρέχει, σε ιδιώτες. 

Η μείωση των σύμμεικτων απορριμάτων πρέπει να είναι ο στόχος μας, με την ταυτόχρονη οριοθέτηση νέων χώρων ΧΥΤΥ για υπολείμματα και όχι για απορρίματα και βέβαια με την πλήρη εφαρμογή του ΠΕΣΔΑ σε όλες ανεξαιρέτως τις πόλεις.

Ζητούμε λοιπόν την ενίσχυση των Δήμων, και με το άλλο απαραίτητο κομμάτι, αυτό του ανθρώπινου δυναμικού. Το «1 προς 1» στις προσλήψεις πρέπει να διατηρηθεί, με ταυτόχρονη ενίσχυση στους τομείς ψηφιακής πολιτικής και μηχανοργάνωσης των Δήμων, για την ανάπτυξη της ψηφιακής πόλης παντού. Όχι απλά δεν θα κοστίσει στους φορολογούμενους, αλλά τα κέρδη και οι οικονομίες κλίμακος που θα προκύψουν από αυτή την επένδυση, γιατί είναι επένδυση, είναι μετρήσιμες και αξίζουν τον κόπο.

Ένας τρίτος άξονας στον οποίον κινείται η φιλοσοφία μας, έχει να κάνει με τον συνολικό σχεδιασμό της τοπικής πολιτικής στην Αττική. Βλέπετε, όσο κι αν ένα πρόβλημα φαίνεται να είναι τοπικό, τείνει να έχει υπερτοπικής σημασίας συνέπειες για όλους μας και δύο φλέγοντα ζητήματα καταδεικνύουν αυτή την παραδοχή.

Το πρώτο ζήτημα, η Πολιτική Προστασία. Η Περιφέρεια γνωρίζει και οφείλει να προτεραιοποιήσει τα αναγκαία αντιπλημμυρικά έργα και τα έργα θωράκισης των ρεμάτων στο πρόσωπο της επιδεινούμενης κλιματικής αλλαγής. Όσο κι αν ορισμένοι αρνητές κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο, τα ραγδαία καιρικά φαινόμενα που φέρνει η κλιματική αλλαγή μαζί της, θα παρασύρουν και αυτούς στο πέρασμα τους. Είναι ύψιστης σημασίας λοιπόν να προχωρήσουμε με σχέδιο και συνολικό σχεδιασμό, παίρνοντας μία πιο γενική, υπερτοπική θα έλεγα, εικόνα της Αττικής και να διορθώσουμε παραλείψεις δεκαετιών.

Σε αυτό το σημείο έχει επίσης νόημα να τονιστεί η ανάγκη κατάρτισης σχεδίου προστασίας των Ορεινών Όγκων της Αττικής στην Αντιπυρική περίοδο, ενώ επιπρόσθετα καθίσταται επιτακτική η ανάγκη καθολικού αντισεισμικού ελέγχου κυρίως στα σχολεία και σε όλες τις δομές των Δήμων μας με βάση τις προδιαγραφές του ΟΑΣΠ.

Το δεύτερο φλέγον ζήτημα, έχει να κάνει με την ανάπτυξη του Παραλιακού Μετώπου της Αττικής και σε αυτό, το θέμα του Ελληνικού δεν θα μπορούσε να απουσιάζει. Εκεί, το ερώτημα είναι διπλό: αφενός θέλουμε τις επενδύσεις και την δημιουργία μίας Αθηναϊκής Ριβιέρας, που προσελκύει επισκέπτες και προσθέτει στην ακτινοβολία της Αθήνας, από την άλλη όμως δεν θέλουμε να γίνει χωρίς καμία σκέψη και πρόβλεψη είτε ως προς τις κυκλοφοριακές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις του, είτε, όπως παρακολουθούμε ανησυχητικά, με την απογύμνωση της ευθύνης των Δήμων για τους κοινόχρηστους χώρους που παραχωρούνται στον ιδιώτη επενδυτή κόντρα σε κάθε συνταγματική επιταγή.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Επιτρέψτε μου καθώς σιγά σιγά πλησιάζω στο τέλος της σημερινής μου τοποθέτησης να σταθώ σε δύο θέματα που είναι πολύ κοντά στην καρδιά μου και στον πυρήνα της πολιτικής μου ύπαρξης και που νιώθω πως σήμερα απειλούνται.

Καταρχάς, στον κοινωνικό ρόλο που επιτελούν σήμερα και επιτέλεσαν καθόλη την διάρκεια της κρίσης οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τα προγράμματα του Κοινωνικού Παντοπωλείου ή των Κοινωνικών Γευμάτων δεν ήταν απλά μία πολιτική επιλογή, ήταν ένα κοινωνικό πρόσταγμα.

Η κατάργηση τους και ενώ μάλιστα δεν διαφαίνεται κάποια ιδιαίτερη αλλαγή στην μεσοπρόθεσμη οικονομική κατάσταση των πολιτών είναι μία λανθασμένη κίνηση, ιδιαίτερα αν αντιληφθούμε πόσοι συνάνθρωποί μας στάθηκαν όρθιοι σε δύσκολους καιρούς χάρη σε αυτές τις πρωτοβουλίες. Οι Δήμοι οφείλουν να διατηρήσουν ανέπαφο τον ρόλο τους ως μοχλοί του κοινωνικού κράτους και πρέπει όλοι μας να παλέψουμε γι’αυτό.

Η σημερινή μου ομιλία λοιπόν ας θεωρηθεί ένα κάλεσμα. 

Ένα κάλεσμα να σταθείτε δίπλα μας σε κάθε έναν από εσάς που συμμερίζεστε τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας και που επιθυμείτε η ΠΕΔΑ να διαδραματίσει έναν κρίσιμο συντονιστικό ρόλο στην προσπάθεια διεκδίκησης για την επίλυση των κοινών προβλημάτων των Δήμων μας και την βελτίωση των συνθηκών λειτουργίας τους.

Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου προς εσάς, τονίζοντας πως είμαστε διατεθειμένοι να εργαστούμε κοπιωδώς, για να ανακαλύψουμε μαζί τις αναγκαίες συνεργασίες προκειμένου η Ένωσή μας να κινηθεί συντεταγμένα για την επίλυση προβλημάτων που απασχολούν όλους μας.

Για να στραφούμε στην διάσημη παραβολή του Αισώπου, «ενωμένοι παλεύουμε, διαιρεμένοι θα ηττηθούμε».

Σας ευχαριστώ πολύ”. 

dimosbyrona

siresiotis

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here